🔸 ۱. استانداردهای شدت روشنایی (Illuminance)
بر اساس استاندارد EN 13201 اروپا و توصیههای سازمانهای بینالمللی، شدت نور باید متناسب با نوع معبر باشد:
| نوع معبر | شدت روشنایی متوسط (لوکس) |
| بزرگراهها | 15 تا 20 لوکس |
| خیابانهای شهری | 10 تا 15 لوکس |
| کوچهها و مناطق کمتردد | 3 تا 6 لوکس |
| پیادهروها و پارکها | 5 تا 10 لوکس |
نکته : شدت نور بیش از حد میتواند باعث خستگی چشم، مصرف بیرویه و آلودگی نوری شود.
🔸 ۲. دمای رنگ نور (Color Temperature)
- دمای رنگ مناسب برای فضاهای شهری بین 3000K تا 5000K است.
- نور سفید طبیعی (4000K) تعادل خوبی بین وضوح دید و آرامش بصری دارد.
- در مناطق مسکونی، نور گرم (3000K) توصیه میشود تا از تنش نوری کاسته شود.
- در مناطق صنعتی یا پرتردد، نور سفید سرد (5000K) بهتر عمل میکند.
🔸 ۳. شاخص نمود رنگ (CRI)
CRI یا Color Rendering Index نشان میدهد نور چقدر میتواند رنگ اجسام را واقعی نمایش دهد.
- استاندارد مطلوب: CRI بالای 70 برای فضاهای شهری
- CRI بالا کمک میکند چهره افراد و علائم خیابانی بهتر دیده شود (امنیت بیشتر)
🔸 ۴. استاندارد IP تجهیزات
در نورپردازی خیابانی، تجهیزات در معرض گرد و غبار، باران، گرما و سرما هستند.
بنابراین:
- تجهیزات باید حداقل استاندارد IP65 داشته باشند
- در مناطق بارانی یا صنعتی، ترجیحاً IP66 یا بالاتر استفاده شود
🔸 ۵. زاویه پخش نور و کنترل تابش
- استفاده از لنزهای ضد خیرگی و بازتابندههای دقیق
- جلوگیری از تابش مستقیم به پنجره منازل یا آسمان
- طراحی مطابق با استاندارد UGR < 19 (برای کاهش خیرگی)
🔸 ۶. ارتفاع و فاصله نصب پایه چراغ
بر اساس استانداردها:
- ارتفاع پایه: 6 تا 12 متر
- فاصله بین چراغها: 3 تا 4 برابر ارتفاع پایه
- موقعیت نصب باید طوری باشد که سایهها به حداقل برسد و پوشش یکنواخت ایجاد شود
🔹 نتیجهگیری
رعایت استانداردهای بینالمللی در نورپردازی خیابانی، نهتنها بهبود کیفیت نور و امنیت شهروندان را تضمین میکند، بلکه باعث صرفهجویی در هزینهها و افزایش عمر تجهیزات نیز میشود. طراحی حرفهای و استفاده از تجهیزات استاندارد، پایهایترین گام در هر پروژه نور شهری موفق است.